In het kader van Samenwerking geboden 2 heeft de bisschop van Rotterdam inmiddels de meeste van de 23 nieuwe parochies (hier en daar federaties) opgericht (vroeger waren er bijna 200 parochies, een aantal dat de laatste jaren al geslonken was naar 150). Slechts in de grote steden Rotterdam, Leiden en Den Haag moet dit proces nog voltooid worden. De complexiteit van de stedelijke samenleving alsmede de kwestie van te veel rijksmonumentale kerkgebouwen is daar mede debet aan. Aan de noordkant van Den Haag is per 1 januari ook een andere nieuwe parochie van start gegaan: de Augustinusparochie omvat de geloofsgemeenschappen van Wassenaar, Voorschoten, Katwijk en Oegstgeest geleid door een pastoraal team van twee priesters, een diaken en twee pastoraal werkers. In die parochie zijn zeven kerkgebouwen die door dit pastoraal team bediend worden.

Waarom deze noodzaak tot samenvoegen van parochies? De belangrijkste reden is het gebrek aan priesters en andere pastorale beroepskrachten. Daarnaast worden parochies kleiner: het aantal parochianen en vrijwilligers neemt af en mede daardoor de inkomsten. Hierdoor wordt het, ook in Den Haag, steeds moeilijker om al het dienstwerk dat zo essentieel is voor onze parochiegemeenschappen te blijven uitvoeren. Clustering van parochies heeft daarom ook als doel er voor te zorgen dat ook in de toekomst, de parochiegemeenschappen in Den Haag aan hun belangrijke taken: vieren, dienen, leren en gemeenschapsopbouw, te kunnen blijven doen.

Aan deze samenvoegingen zit ook een pijnlijke kant: er wordt veel ingeleverd. Kerkgebouwen worden gesloten en af gestoten, soms zelfs afgebroken. Er zijn minder priesters beschikbaar en gelovigen moeten meer zoeken naar eucharistievieringen. In Den Haag Zuid waren vijftien jaar geleden nog tien kerkgebouwen. Meer dan de helft is daar dus gesloten. Zoals Mgr J. van den Hende in zijn preek op 29 januari zei: veel pioniers van de jaren vijftig die aan de wieg van deze kerkgebouwen hebben gestaan, maken nu mee dat deze gebouwen worden gesloten en gesloopt. Mensen zijn gehecht aan hun kerkgebouw dat in een aantal gevallen niet meer te betalen is en veel te groot voor een kleine groep gelovigen. Die situatie leidt soms tot pijnlijke afwegingen en keuzes.

In Den Haag Noord, waar ook de St. Jacobusparochie toe behoort, is de situatie complex door het grote aantal rijksmonumenten (5). In het verleden probeerden de parochies zelf hun problemen op te lossen. In Scheveningen, Haagse Hout zijn vier kerken gesloten en is één kerk overgedragen aan de Engelstalige katholieke parochie. Recentelijk zijn in de Schilderwijk ook twee kerken aan de eredienst onttrokken. De negen gebouwen die over blijven kunnen niet betaald worden door de bestaande parochies. We verwachten dat de komende maanden beslissend worden voor de richting waarin de parochies hun weg zullen moeten zoeken. We bidden om wijsheid voor de bisschop en zijn staf en voor de priesters, diakens en pastoraal werkers en pastoraal werksters die met de bestuursleden leiding moeten geven aan dit proces.

Kerkbestuur