2013-05-01 Rome (ZENIT.org)

Het werk is de waardigheid van de mens; een samenleving die niet voor iedereen werk biedt, is onrechtvaardig, zei paus Franciscus, gisteren 1 mei, op het feest van de heilige Jozef arbeider. Volgens Radio Vaticaan, was een groep alleenstaande moeders van het Centrum voor Solidariteit “De Brug” uitgenodigd voor de H. Mis.

Waardigheid ligt in het werk
Waardigheid ligt niet in macht, geld, cultuur, nee … waardigheid ligt in het werk! benadrukte de paus en hij herinnerde eraan dat werk het mooiste is dat God aan de mens gegeven heeft: de bekwaamheid om te scheppen, te werken, er zijn waardigheid van te maken.
Wie niet werkt, heeft die waardigheid niet, zegt de paus nog en hij betreurt dat er vandaag zo veel mensen zijn die willen werken maar het niet kunnen.

Voor waardig werk
Het volstaat niet werk te hebben, men moet kunnen genieten van waardig werk. Paus Franciscus betreurt dat zoveel sociale, politieke en economische systemen keuzes gemaakt hebben die de mens uitbuiten.
In die omstandigheden ondergaan de werknemers een "verslaving” en de paus citeert hier een rabbijn uit de Middeleeuwen over de toren van Babel: “als een baksteen viel, was dat een verschrikkelijk probleem, een schandaal. Maar als één van de bouwvakkers viel: ‘dat hij ruste in vrede’ … De baksteen was belangrijker dan de mens”.

Een onrechtvaardige samenleving
Wanneer de samenleving zodanig ingericht wordt dat niet iedereen de mogelijkheid heeft om te werken, om te genieten van de waardigheid van werk, gaat het niet goed in die samenleving: dan is die niet rechtvaardig!

De Kerk is de gemeenschap van het ja

De Kerk heeft als roeping een gemeenschap van het ja te zijn, die in de liefde blijft. En wanneer de Kerk nee zegt, is dat een nee dat voortvloeit uit het ja. Bedienden van de Vaticaanse Musea en de directie van het maandblad van L’Osservatore Romano dat aan de vrouw gewijd is, waren voor de H. Mis uitgenodigd.

Opletten voor het “juk”
In zijn commentaar op de Handelingen van de Apostelen, deed de paus opmerken dat twee Kerken tegenover elkaar staan: een Kerk van het nee, dat is niet mogelijk; nee, men zou moeten; nee, men moet en de Kerk van het ja … laten we nadenken, stellen we ons open, het is de Geest die voor ons de deur opent.
De apostel Petrus zegt: Waarom wilt gij God tarten door de leerlingen een juk op de hals te leggen, dat noch onze vaderen noch wij in staat geweest zijn te dragen? Het sleutelwoord voor de onderscheiding binnen de Kerk, is dit juk: wanneer de dienst aan de Heer zo een zwaar juk wordt dat de poorten van de christengemeenschappen gesloten blijven, kan niemand tot de Heer komen.

Een nee, als consequentie van het ja
In de christengemeenschappen van het ja gaat het niet om niets doen en van het leven genieten. Er is een ander juk in de Kerk dat vooreerst bestaat in de liefde van Christus te blijven en vervolgens aan deze uitnodiging te beantwoorden: als u mijn geboden onderhoudt zult u in mijn liefde blijven. Deze uitnodiging van Christus verzamelt de christengemeenschap van het ja, want sinds de verkondiging van Jezus Christus blijft zij in zijn liefde en als gevolg van deze liefde, onderhoudt zij Zijn geboden, wat impliceert dat zij al eens nee zegt.

Paus Franciscus ontvangt Benedictus XVI in het Vaticaan

De terugkeer van de paus emeritus gebeurde in de grootste discretie, zonder rechtstreekse uitzending door de televisie. De terugkeer naar het Vaticaan had plaats op donderdagavond 2 mei.

De dienst van het gebed
De persmededeling van de Heilige Stoel brengt in herinnering dat de paus emeritus, zoals hij zelf zei op 11 februari toen hij de kardinalen zijn ontslag meedeelde, zich vooral aan de dienst van de Kerk wil wijden door gebed.
Hij volgt het spoor van de heilige Celestinus V, een monnik die in juli 1294 paus werd en opnieuw monnik in december van hetzelfde jaar.

Doch, er is een groot verschil tussen de situatie van Celestinus V en die van Benedictus XVI die in de schaduw van de koepel van Sint-Pieter blijft, dicht bij zijn opvolger: hij steunt hem met gebed en zijn beschikbaarheid. De overdracht van de ene paus naar de andere is niet langer iets tussen de archieven en het personeel, maar kan ook van mens tot mens, vertrouwelijk en discreet. Benedictus XVI kan zich reeds verheugen in de zichtbare vruchten van zijn terugtreding: de persoon van paus Franciscus en de manier waarop hij de menigte tot Christus en de Kerk trekt.

Naar de vertaling van de Maranatha-gemeenschap

2013-04-27 Rome (ZENIT.org)

Wij christenen worden door de Heer niet voor kleinigheden gekozen; mik altijd hoger, op de grote dingen: dat is de aanmoediging van paus Franciscus in de H. Mis op het Sint Pietersplein, waar hij het vormsel toediende aan 44 gedoopten – die de hele wereld vertegenwoordigden – in aanwezigheid van 70.000 personen. Tijdens de homilie nodigde de paus de gelovigen uit zich op hoge idealen te richten. Zet uw leven in voor verheven idealen! adviseerde hij de jongeren.

Dierbare broeders en zusters! Zeer dierbare vormelingen! Welkom!

In de tweede lezing hebben wij het mooie visioen van de heilige Johannes beluisterd: een nieuwe hemel en een nieuwe aarde en daarna de heilige stad die van God neerdaalt. Alles is nieuw, ten goede gekeerd in schoonheid, in waarheid; geen geween, geen rouw meer … Dat is de werking van de heilige Geest: Hij brengt ons het nieuwe van God; Hij komt tot ons en maakt alles nieuw, Hij verandert ons. De Geest verandert ons! En het visioen van de heilige Johannes herinnert ons eraan dat wij allen op weg zijn naar het Jeruzalem van de hemel, de definitieve nieuwheid voor ons en voor al wat is, de gelukkige dag waarop wij het gelaat van de Heer zullen zien, - dat wonderlijke, zo mooie gelaat van de Heer Jezus – wanneer wij voor altijd bij Hem zullen zijn, in zijn liefde.

U ziet, het nieuwe van God lijkt niet op de nieuwigheden in de wereld, die van voorlopige aard zijn, zij gaan voorbij en men zoekt er altijd andere. Het nieuwe dat God aan ons leven geeft, is definitief, en niet alleen in de toekomst waar we met Hem zullen zijn, maar ook vandaag: God is bezig alles nieuw te maken, de Heilige Geest verandert ons werkelijk en wil ook door ons de wereld waarin wij leven, omvormen. Openen wij de deur voor de Geest, laten wij ons door Hem leiden, laten wij toe dat Gods onophoudelijke werking van ons nieuwe mensen maakt, bezield door de liefde van God die de heilige Geest ons geeft! Hoe mooi zou het zijn indien ieder van ons ’s avonds zou kunnen zeggen: vandaag heb ik op school, thuis, op het werk, onder Gods leiding een gebaar van liefde gemaakt voor mijn vriend, mijn ouders, een bejaarde!

Een tweede gedachte: in de eerste lezing zeggen Paulus en Barnabas dat wij door vele kwellingen het rijk Gods moeten binnengaan (Hand. 14,22). De weg van de kerk is evenmin als onze persoonlijke weg van christen, niet altijd gemakkelijk, maar gaat gepaard met moeilijkheden, beproevingen. De Heer volgen, onze schaduwkanten - onze gedragingen die niet volgens God zijn, door zijn Geest laten omvormen, en ons van zonde laten reinigen, het is een weg met vele hindernissen buiten ons, in de wereld en ook in ons, in ons hart. Maar moeilijkheden en beproevingen behoren tot de weg om tot Gods heerlijkheid te komen, zoals dit het geval was voor Jezus die verheerlijkt werd op het kruis; wij zullen ze in het leven altijd tegenkomen! We moeten ons niet laten ontmoedigen! Wij hebben de kracht van de heilige Geest om die beproevingen te overwinnen.

Zo kom ik tot het laatste punt. Het is een uitnodiging tot u, vormelingen en tot u allen: blijf stevig op de weg van het geloof, met een krachtige hoop op de Heer. Daar ligt het geheim van onze weg! Hij geeft ons de moed om tegen de stroom in te gaan. Jongeren, luister goed: tegen de stroom ingaan is goed voor het hart, maar er is moed nodig om tegen de stroom in te gaan en Hij geeft ons die moed! Er zijn geen moeilijkheden, beproevingen of onbegrip die ons moeten afschrikken als wij met God verenigd blijven zoals ranken aan de wijnstok, als wij de vriendschap met Hem niet verliezen, als wij in ons leven altijd meer plaats voor Hem maken. Ook en vooral als wij ons arm voelen, zwak of zondig, want God geeft kracht aan onze zwakheid, rijkdom aan onze armoede, bekering en vergeving aan onze zonde. Hij is zo barmhartig: als wij naar Hem gaan, vergeeft Hij ons altijd. Laten wij vertrouwen hebben in Gods werking! Met Hem kunnen wij grote dingen doen; Hij zal ons de vreugde laten voelen zijn leerlingen, zijn getuigen te zijn. Richt u op verheven idealen. Wij christenen, wij worden door de Heer niet gekozen voor kleinigheden. Jongeren, zet uw leven op het spel voor grote idealen!

Het nieuwe van God, beproeving in het leven, stevig staan in de Heer. Dierbare vrienden, zetten wij de deur van ons leven wijd open voor het nieuwe van God dat de heilige Geest ons geeft, opdat Hij ons zal omvormen, ons sterk zal maken in de beproeving, versterken wij onze eenheid met de Heer, blijven wij in Hem: het is een ware vreugde! Moge het zo zijn!

Naar de vertaling van de Maranatha-gemeenschap

2013-04-28 Rome (ZENIT.org)

Uit de toespraak van paus Franciscus, voor het Regina Coeli en na de H. Mis op het Sint Pietersplein, waar hij het vormsel toegediend heeft aan 44 gedoopten van alle nationaliteiten.

Voor de beëindiging van deze viering zou ik de vormelingen en u allen aan Maria willen toevertrouwen. Zij leert ons wat het betekent in de heilige Geest te leven en wat het betekent het nieuwe van God in ons leven te ontvangen. Zij heeft Jezus ontvangen door de werking van de Geest en elke christen, ieder van ons, is geroepen Gods woord te ontvangen, Jezus in zich te ontvangen en Hem bij ieder te brengen. In het cenakel heeft Maria met de apostelen de Geest aanroepen: ook worden wij telkens als wij in gebed samen zijn door de geestelijke aanwezigheid van Jezus’ Moeder gedragen, om de gave van de Geest te ontvangen en ook de kracht om van de verrezen Jezus te getuigen. Ik zeg dit bijzonder tot u, die vandaag het vormsel ontvangen heeft: moge Maria u helpen aandachtig te zijn voor wat de Heer van u vraagt en altijd volgens de Heilige Geest te leven en op weg te gaan!

Op dit ogenblik wil ik bidden voor de vele slachtoffers van de tragische ineenstorting van een fabriek in Bangladesh. Mijn solidariteit en nabijheid gaan uit naar de families die hun verwanten betreuren en ik doe vanuit het diepst van mijn hart een krachtige oproep dat de waardigheid en veiligheid van de werknemer altijd gewaarborgd is.
In het licht van Pasen, vrucht van de Geest, richten wij ons nu samen tot de Moeder van de Heer.

Raad van Europa: voor gewetensvrijheid

Op 24 april heeft de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa (Straatsburg) met overgrote meerderheid een resolutie goedgekeurd om religieuze gemeenschappen tegen geweld te beschermen. De belangrijkste beschikkingen uit de resolutie zijn:
Over de vrije meningsuiting inzake godsdienstige en morele aangelegenheden, roept de vergadering de staten op:
erover te waken dat godsdienstige overtuigingen in het openbare leven een plaats krijgen, dat de vrijheid van denken gewaarborgd wordt in verband met het gezondheidswezen, met opvoeding en het ambtenarenapparaat op voorwaarde dat het recht van anderen om niet het slachtoffer te zijn van discriminatie gerespecteerd wordt en dat de toegang tot wettelijke diensten gewaarborgd wordt;

Over het recht op gewetensbezwaar roept de vergadering de staten op: het recht op gewetensbezwaar te waarborgen aangaande gevoelige kwesties vanuit ethisch standpunt zoals legerdienst of andere diensten verbonden aan het gezondheidswezen en de opvoeding, overeenkomstig de aanbevelingen die door de vergadering reeds aanvaard werden en op voorwaarde dat het recht van anderen om niet het slachtoffer te zijn van discriminatie gerespecteerd wordt en dat de toegang tot wettelijke diensten gewaarborgd wordt;

Over het recht van de ouders tot opvoeding, roept de vergadering de staten op: met waarborg van het fundamentele recht van kinderen op een opvoeding die objectief, kritisch en pluralistisch is, het recht van de ouders te respecteren om deze opvoeding en dit onderwijs te verzekeren op een manier die overeenstemt met hun eigen godsdienstige en filosofische overtuiging;
Over het recht van religieuze gemeenschappen op autonomie, roept de vergadering de staten op:

te waken over het volledig respect voor art. 9 van de Europese Conventie over de rechten van de mens en voor de jurisprudentie van het Europese Hof voor de rechten van de mens (sinds 1949); en dat het recht op autonomie van gemeenschappen en enkelingen zoals dat door hun godsdienst of overtuiging bepaald wordt, gerespecteerd wordt en binnen de grenzen van de wet beoefend;

Over steun aan religieuze gemeenschappen die buiten Europa vervolgd worden, vraagt de vergadering aan de staten:
erover te waken dat de akkoorden met deze landen een clausule bevatten over democratie met inbegrip van godsdienstvrijheid;

met de situatie van de religieuze gemeenschappen rekening te houden in hun bilaterale politieke dialoog met de betreffende landen.

Naar de vertaling van de Maranatha-gemeenschap