Op zaterdag 15 juni ontvangen Franck Baggen (links) en Bertijn Prins (rechts) uit handen van bisschop dr. J. van den Hende de wijding tot diaken. De wijding vindt plaats tijdens een Eucharistieviering om 11.00 uur in kathedrale kerk HH. Laurentius en Elisabeth, Mathenesserlaan 305 te Rotterdam.

Franck Baggen (1971) is afkomstig uit Geleen. Tot nu toe was hij onder meer werkzaam als sales manager in de levensmiddelenindustrie en begeleidde hij projecten in het bisdom. De opleiding tot diaken ontving hij aan de priester- en diakenopleidingen van Bovendonk en van Vronesteyn.

Bertijn Prins (1975) is afkomstig uit Voorhout. Hij studeerde aan de Fontys Hogeschool Theologie Levensbeschouwing, stond voor de klas en werkte in de bloembollenexport. Zijn diakenopleiding volgde hij aan de priester- en diakenopleidingen van Bovendonk en van Vronesteyn.

De wijdelingen zullen als permanent diaken werkzaam zijn in het bisdom Rotterdam. Aan het eind van de wijdingsplechtigheid maakt de bisschop bekend in welke pastorale teams de diakens zullen gaan werken.

Belangstellenden zijn van harte uitgenodigd de wijdingsplechtigheid op 15 juni mee te vieren. Na afloop is er gelegenheid tot feliciteren.

De volgende dagen en heel de week is het evenwel druk met het luchtverkeer boven ons hoofd. We hebben zelfs een luchtaanval kunnen zien op een boerderij achter onze muur. Er is bovendien abnormaal veel stroomonderbreking en op maandag nagenoeg dag en nacht. In de nacht van dinsdag op woensdag zijn er voortdurend bombardementen geweest. Blijkbaar reden drie auto’s met terroristen (met gedoofde lichten) langs ons klooster naar het gebergte om in Libanon aanslagen te plegen. Het leger heeft hen opgewacht tot ze weer thuis waren en dan hun huis gebombardeerd. De volgende middag aan tafel vertelde ieder wat hij gezien of gehoord had en samen met de uitleg van de mensen van het dorp weten we ongeveer wat er gebeurd is. De dagen daarna bleef het bijzonder onrustig, ook donderdag na de aanbidding viel de stroom uit en begonnen de bombardementen weer. Het leger opereerde blijkbaar tegelijk in het Anti-Libanongebergte en in Qâra. Niemand was eigenlijk bang (behalve de kinderen misschien) omdat we ongeveer weten wat er aan de hand is, maar het is niet aangenaam.

De Europese ministers van buitenlandse zaken zijn deze week samen gekomen in Brussel en hebben besloten dat wapenleveringen aan de rebellen langs de Nationale Syrische Coalitie wel mogen, terwijl de Europese financiële en economische sancties tegen Syrië gehandhaafd blijven. Een magere troost: er is geen eensgezindheid. Oostenrijk is radicaal tegen. En Navi Pillay, Hoge Commissaris van de Verenigde Naties voor Mensenrechten heeft woensdag in Genève alle landen opgeroepen geen wapens te leveren omdat er militair geen oplossing mogelijk is. Terroristische bendes door het buitenland gesteund en bewapend hebben de Syrische bevolking uitgemoord, vooral soldaten, alawieten en christenen. En nu komen deze Europese excellenties samen om groen licht te geven aan nog meer wapenleveringen onder druk van Engeland en Frankrijk en tot grote tevredenheid van Amerika en Israël. Ondertussen moet het volk nog meer gewurgd worden door sancties.

De Libanese president is woensdag in de buurt op bezoek geweest, in de Beka valei, dat is maar 30 km hier vandaan, achter het Anti-Libanon-gebergte. Hij heeft meegedeeld dat er een akkoord is tussen Syrië en Libanon: iedere terrorist die van Syrië Libanon binnen komt krijgt de kogel.

Nog een pittig detail: Het Turkse dagblad Zaman (pro-regime ook nog) meld dat de politie vorige woensdag 4 kg sarin gas heeft gevonden bij al Nousra strijders in Adana (Zuid Turkije), waarmee ze naar Syrië wilden trekken om aanslagen te plegen. De zusters van de h. Jozef van het St Louis hospitaal in Aleppo wisten maanden geleden al dat er vanuit Turkije in Syrië chemische wapens gebruikt worden. En dan Syrië maar blijven beschuldigen van het gebruik van chemische wapens!

De tijd voor politieke discussies mag nu wel eindigen. Te veel mensen lijden hier honger en hebben een tekortaan vrijwel alles. Ondertussen wil ik toch allen van harte danken die al vanuit hun hart hebben gegeven. We zullen al het mogelijke doen om hiermee zo vlug mogelijk en zo zoveel mogelijk noodlijdenden te helpen. En in de eucharistieviering bidden wij voor al de intenties van die weldoeners van het Syrische volk. Al klinkt het als een oud vroom gezegde, wij geloven er vast in: God zal u ervoor belonen!

Daniël Maes (74), Norbertijn van Postel en afkomstig uit Arendonk, is verantwoordelijk voor een seminarie in het zesde eeuwse klooster Mar Yakub in Qâra, gelegen op 90 kilometer van de Syrische hoofdstad Damascus. In Syrië zijn er 2,4 miljoen christenen op 24 miljoen inwoners. Een verre droom van de Vlaamse Norbertijn Maes is om van het klooster Mar Yakub een tweede Taizé te maken, dicht bij de bronnen van het christendom, in dialoog met joden en moslims.

De noodoproep:

Internationale organisaties werken in Syrië heel de tijd op volle kracht, maar de nood is veel groter dan alle hulpmidden samen.

Onze kloostergemeenschap tracht allen te helpen die op ons een beroep doen. Dank zij de relaties van de gemeenschap kunnen we zorgen voor een volledig betrouwbare verdeling van de noodhulp. Wij werken samen met het Nationale Volkscomitie voor Verzoening, het ministerie van sociale zaken, het ministerie van gezondheid, de Rode Maan en als het nodig is met het Internationale Rode Kruis. Er zijn contacten met de nodige equipes over heel Syrië verspreid.