Maar wij verkondigen een gekruisigde Christus, voor de joden een aanstoot, voor de heidenen een dwaasheid, maar voor hen die geroepen zijn, joden zowel als heidenen is Hij Gods kracht en Gods wijsheid. (1 Kor. 1, 23-24)

Op 14 september viert onze Kerk het feest van de Kruisverheffing. Christus aan het kruis gaf Zijn bloed om de mensheid te bevrijden van de slavernij van de zonde en de dood. Daardoor is het kruis omgevormd van een teken van verachting tot een teken van zegen, van een symbool van de dood tot een symbool bij uitstek van liefde waardoor het mogelijk is haat en geweld teniet te doen en dat eeuwig leven geeft. In Jezus omhoog geheven aan het Kruis kunnen wij gelovigen de waarheid over ons leven begrijpen en het heil verwerven. In de komende weken houdt de liturgie ons ook verscheidene mariale gedachtenissen voor: de geboorte van Maria, de zoete Naam van Maria, haar smarten aan de voet van het Kruis.

Laten we deze momenten opvatten als uitnodigingen om onze toevlucht te nemen tot onze Moeder om haar te vragen ons te helpen het Kruis op te nemen van iedere dag en Jezus gelovig te volgen op het pad van de gehoorzaamheid, offer en liefde.

Dit jaar wordt voor het eerst kerkwijding gevierd (26 september) in een kerk zonder steigers en werklui. Het is wennen dat er niet voortdurend mensen aan de deur staan om iets te brengen of in de kerk bezig zijn met werkzaamheden. Het stof begint zo langzamerhand neer te dalen en onze befaamde schoonmaakgroep begint dat te merken. De kerk is af en mensen die voor het eerst de kerk betreden of mensen die jaren niet binnen zijn geweest, zijn aangenaam verrast door de pracht en de sfeer van de kerk. Zij getuigt van ons geloof dat vertelt dat God ieder mens met zijn liefde tot het ware leven wil brengen.